بانکداری مهمتر است یا زباله؟

تصور اینکه فردا صبح متوجه شوید کلیه بانکها تعطیل شده اند، برای بسیاری نگران کننده است. حتی سرمایه داران و اقتصاد دانان، بانک و بانکداری را چنان مقدس جلوه می دهند که انتقاد از بانک ها و رویه آنها را برنمی تابند. در ادامه با مقایسه دو رخداد تاریخی سعی می شود ارزش حقیقی بانکداری به چالش کشیده شود.

در دوم فوریه 1968 میلادی، رفتگران شهر نیویورک اعتصاب کردند. در طی 2 روز بوی تعفن کل شهر را در خود غوطه ور کرده بود. تمام خیابانها پر از آشغال بود و هر روز حدود 10 هزار تن هم به آن اضافه می شد. بعد از 5 روز شهردار نیویورک مجبور شد وضعیت فوق العاده اعلام کند. خبرنگار نیویورک تایمز نوشت :«نیویورک بدون آنها بیچاره است، یکی از بزرگترین شهرهای جهان باید تسلیم شود یا خود را غرق در لجن و کثافت ببیند !» بعد از 9 روز با فشار مردم و رسانه ها، رفتگران به خواسته هایشان رسیدند و اعتصاب ها تمام شد.

در 4  می 1970 میلادی، کارکنان بانکهای ایرلند، به اعتراض به حقوقشان اعتراض کردند. طی یک شب 85% از مخازن بانکی کشور قفل شد. بیش از 7000 بانکدار در هفته دوم اعتصاب، برای یافتن شغل جدید به لندن کوچ کردند. این اعتصاب 6 ماه طول کشید و نه تنها تاثیری بر اقتصاد ایرلند نداشت، بلکه مردم عادت کردند بدون نیاز به بانکها داد و ستد کنند. Umair Haque اقتصاددان نوشت  : « ظاهرا بانک ها بیشتر از مردم به آنها نیاز دارند تا مردم به آنها !!» ایرلندی ها یک سیستم مالی غیر متمرکز ایجاد کردند و از بانکها گذر کردند. اعتصاب بانکداران 20 برابر طولانی تر از اعتصاب رفتگران نیویورک طول کشید و سرانجام هم شکست خورد. با مقایسه این دو اعتصاب می توان نتیجه گرفت؛ گاهی بانک های سنتی ارزششان از زباله های انباشته کمتر است.

 

پیشنهاد می کنیم این مقاله را نیز بخوانید: چگونه یک مدیر عامل یک گروه مالی را تا مرز سقوط پیش برد مقالات

آخرین مطالب
وب سایت تخصصی بانکداری هوشمند دومان سهند

دومان سهند بانکداری بدون شعبه های فیزیکی و جایگزینی هوش مصنوعی به جای انسان را بانکداری هوشمند می نامد و معتقد است تا سال ۲۰۵۰ ، بانکداری هوشمند می شود . دومان سهند در تلاش است در مورد بانکداری هوشمند و انحصار شکنی مافیای ...